Eğitimde Dijitalleşme
Sınıfın ilk kurulduğu zamandan itibaren teknolojik gelişmeler sayesinde fiziksel sınıflar zamana ayak uydurarak gelişme gösterdi. Kara tahtaların yerine akıllı tahtalar, tebeşirlerin yerine tahta kalemleri aldı. Bunlarla kalınmadı, her sınıfa bilgisayar geldi ve bilgisayarın ekranını yansıtmak için projeksiyon cihazı ve perdesi geldi ve sınıflarda bulunan bu bilgisayarlar eğitim alanında ders içeriklerini destekleyen bir unsur haline geldi. Eğitmenler yeri geldiğinde sunum dosyası üzerinde derslerini anlatırken, yeri geldiği zaman web 3.0 araçları ve etkileşimli içerikler üzerinden derslerini anlatır hale gelmiştir. Eğitim alanında kullanılan bu içeriklerin öğrencilerin öğrenme düzeylerini arttırdığı su götürmez bir gerçektir. Bu yazıda 21.yy sınıfının geldiği bu noktanın öğrenci ve eğitmen üzerinde etkisini inceleyeceğiz.
Teknolojik aletlerle donatılmış günümüz sınıflarına gelmeden önce eğitim şekline baktığımız zaman tekdüzelik gözümüze çarpacaktır. Tekdüzelik olumsuz olarak düşünülmemesi gerekir çünkü o zamanın koşullarında eğitim standartları ancak bu kadarını karşılıyordu. Eğitim, dersin eğitmeninin konuyu anlatmak için kara tahtayı kullanması, önemli konuları öğrencilerin defterlerine geçirmesi ve bazen konu gerektirdiği zaman dış materyaller ile konunun desteklenmesi olarak özetlenebilir. Öğrencilerin klasik anlatımların getirdiği monotonluk yüzünden belli bir süre sonra dersten kopması kaçınılmazdır. Günümüz teknolojik sınıfları bu monotonluğu bozup öğrencinin aktif öğrenme içerisine girdiği bir eğitim kurgulamıştır. Simülasyonlarla konu içeriğinin desteklendiği, öğrencinin kişiselleştirilmiş bir öğrenme deneyimi içerisinde yer aldığı, eğitmenin bu süreç içerisinde daha çok öğrenciyi yönlendirme işlevinin bulunduğu bir öğrenme süreci oluşturulmuş olup eğitimde dijitalleştirmeye geçilmiştir. Eğitimde dijitalleştirme sınıfın sadece fiziksel olması yerine sanal ortamda oluşturulabileceği fikrine zemin hazırlamıştır ve sanal ortamlar web 3.0 araçlarıyla desteklenip öğrenciye daha kişiselleştirilmiş bir öğrenme deneyimi yaşatmıştır. Zaman ve yer fark etmeksizin eğitim sunulan bu sınıflarda öğrencinin her an öğrenme süreci içerisinde olabilme ihtimali düşünülmüştür.
Çağın ilerlemesi fiziksel sınıfın gelişmesine yol açmıştır ve klasik sınıf diye tabir edildiği zaman akla gelen araçların yerini daha gelişmiş araçlar almıştır. Bunun sonucunda oluşan eğitimde dijitalleşme tabiri sanal sınıf teriminin ortaya çıkmasının sebebi olmuştur. Web 3.0 araçlarıyla desteklenen sanal sınıflar öğrenenlerin daha kişisel bir öğrenme deneyimi içerisine girmesi sağlanmıştır.
